KURUMSAL RİSK YÖNETİMİ: TÜRKİYE’DE BANKACILIK SEKTÖRÜNDE BİR UYGULAMA

Selahattin Koç, Asım Çelik
1.054 221

Öz


Özet

Ülkelerin ekonomik ve sosyal yapılarını zedeleyen felaketlerin yaşanmasının arka planında ciddi bir kurumsal yönetim eksikliği, bir risk yönetim zafiyeti olduğu görülmektedir. Son yıllarda bankacılık sektöründeki karlılığın artması ile birlikte bankaların riskleri kaçınılması gereken bir olgu olarak görmemesi; kendi özgün yapılarına uygun olarak yani risk iştahlarını fazla abartmadan belirlenen riskleri almaları ve yönetmeleri zorunlu hale gelmiştir. Bunun üzerine Türkiye’deki bankaların da “Kurumsal Risk Yönetimi”nin (KRY) neresinde oldukları, bunu ne kadar kendi kurum bünyelerine katabildikleri, bankaların rekabet etmeleri, değişen süreçlere daha çabuk adapte olmaları ve her şeyden öte varlıklarının devam ettirmeleri açısından önem arz etmektedir.


Anahtar kelimeler


Risk Yönetimi, Kurumsal Risk Yönetimi, Bankacılık Sektörü

Tam metin:

PDF

Referanslar


BAL, Jay ve John GUNDRY (1999), “Virtual Teaming in the Automotive Supply Chain Team Performance Management” An International Journal, Vol 5, Issue:6, 174-193.

BAŞ, Türker (2006), “Anket Nasıl Hazırlanır, Uygulanır, Değerlendirilir”, Ankara: Seçkin Yayıncılık, 4. Baskı.

BEASLEY, Mark S; Richard CLUNE ve Dana R HERMANSON (2005), “Enterprise Risk management: An Empirical Analysis of Factors Associated With the Extent of Implementation”, Journal of Accounting and Public Policy, Volume 24, Issue 6, USA, 521-531

BOLGÜN, Evren ve M Barış AKÇAY (2009), “Risk Yönetimi: Türk Finans Piyasalarında Entegre Risk Ölçümü ve Yönetim Uygulamaları”, Sermaye Piyasası ve Sektör Uygulamaları ile Genişletilmiş 3. Baskı. İstanbul: Scala Yayıncılık.

BOZKURT, Cevdet (2010), “ Risk, Kurumsal Risk Yönetimi ve İç Denetim”, Denetişim Dergisi, Sayı:4, Ankara. 17-30.

CAS (Casualty Actuarial Society) (2001), “Final Report of the Advisory Committee on http://www.casact.org/research/erm/report.pdf/ 09.07.2010. Risk Management, ”,

CHAPMAN, Robert J (2006), “Simple Tools and Techniques for Enterprise Risk Management”, John Wiley & Sons Ltd, The Atrium, Southern Gate, Chichester, West Sussex PO19 8SQ, England.

COSO (2004), “Enterprise Risk Management – Integrated Framework, Executive Summary Framework,” Published by The Committee of Sponsoring Organisations of the Treadway Commission.

COWHERD, John Luter ve Daniel P MANSON (2003), “Enterprise / Operational Risk Management” IT Audit Manager City National Bank California State Polytechnic University. Pomona.

ÇITAK, Levent (2009), “Kurumsal Risk Yönetimi Uygulamaları: Türkiye’nin İlk Beş Yüze Giren İşletmelerinde Bir Uygulama”, (Yayımlanmamış Doçentlik Çalışması). Kayseri.

DELOİTT (2009), “Enterprise Risk Management Benchmark Survey”/www. http://www.deloitte.com/view/en_BE/be/services/aers/riskandgovernance/7351 59379ed58210VgnVCM200000bb42f00aRCRD.htm /10.03.2009.

DİCKİNSON, David G (2001), “Enterprise Risk Management: Its Origins and Conceptual Foundation”, The Geneva Papers on Risk and Insurance 26:3. 360- 366.

FOSTER, Mark G (2008), “Enterprise Risk Management: The Full Picture”, AON Global Risk Consulting, London, 1-43 (Active Academy 2008 Risk Yönetimi Zirvesi) http://insight.aon.com/?elqPURLPage=932/08.05.2010.

GATES, Stephen ve Audencia NANTES (2006), “Incorporating Strategic Risk into Enterprise Risk Management”: A Survey of Current Corporate Practice, Journal of Applied Corporate Finance 18:4. 81-90

GEDİK, Tarık ; Kadri Cemil AKYÜZ ve Canberk BATU (2009), “Orman Endüstri İşletmelerinde Yönetici İş Tatmin Düzeyinin Belirlenmesi (Düzce İli Örneği)”, Kastamonu Üni., Orman Fakültesi Dergisi, Yıl:1 Sayı:1, No:3. Kastamonu.

GREGORY, Corinne A (2003), “Minimizing Enterprise Risk A Pratical Guide to Risk and Continuty”, Prentice Hall, Financial Times, London.

GREY, William ve Dailun SHİ (2005), “Enterprise Risk Management: A Value Chain Perpevtive; Hand Book of Integrated Risk Management for e-Business; Measuring, Modeling, and Managing Risk”, USA: J. Ross Publishing.

GÜNEŞ, Şule ve Suat TEKER (2010), “Türk Enerji Sektöründe Kurumsal Risk Yönetimi Farkındalığı”, 11 (1), İstanbul: Doğuş Üniversitesi Dergisi. 64-76.

HOLİDAY, Stuart (2006), “ ERM Conference – Risk Management – The Basics”. London.

HUM, Sin-Hoon ve Lay-Hong LEOW (1996), “Strategic Manufacturing Effectiveness; An Emprical Study Based on The Hayes-Wheelwright Framework”, International Journal of Operations and Production Managements, Vol:16 (4). 4-18.

KİSHALI, Yunus ve Davut PEHLİVANLI (2006), “Risk Odaklı İç Denetim ve İMKB Uygulaması”, Kocaeli Üniversitesi, İİBF. Kocaeli.

KÜÇÜK YILMAZ, Ayşe (2008), “Importance of the Enterprise Risk Management Practice for Airline Management: ANP-based Approach”, International Journal of Business and Management, Vol. 3, No. 5. 138-146

MARSH (Marsh Mercer Kroll Guy Carpenter Oliver Wyman, ) (2008),“Kurumsal Risk Yönetimi:Risk Yönetiminde Daha Stratejik Yaklaşım Arayışları”, 4 Eylül, /23.07.2009.

Press_Release_ERM.pdf

MOLLER, Robert R (2007), “Understanding The New Integrated ERM Framework”, Hoboken. New Jersey: Published by John Wiley & Sons, Inc.

MÜLLER, Andreas (1999), “Integrated Risk Management: A Holistic Risk Management Approach for the Insurance Industry”, Working Paper. Munich.

OLSON, David L. ve Deshen De WU (2008),“New Frontiers in Enterprise Risk Management”, Springer-Verlag Berlin Heidelberg. Germany.

PİCKETT, K H Spencer (2006), “Enterprise Risk Management”, A Manager’s Journey, Canada: John Wiley & Sons.

PWC (PriseWaterHaouseCooper) (2009), “Sürdürülebilir Kurumsal Risk Yaklaşımının Oluşturulması”, VII Çözüm Ortaklığı Platformu, 22 Aralık. İstanbul.

PWC, Pricewaterhousecoopers (2004), “7th Annual Global CEO Survey Managing Risk: An Assessment of CEO Preparedness”. New York.

RAO, Ananth (2007), “Evaluation of Enterprise Risk Management (ERM) in Dubai – Risk An palgrave.rm.8250031, (July). 167-187 Management 9, | doi:10.1057/

ROMİC, Lidija ve Pere TUMBAS (2005) ,“The Validation of Risk Information in the Erm Process Based on Accounting”, TS 32 – Disaster Management and GIS Applications, FIG Working Week and GSDI-8 Cairo, April. Egypt. 16-21.

RYU, Chang Y (2008), “Enterprise Risk Management and Firm Value”, Magistra der Sozial- und Wirtschaftswissenschaften(Mag. rer. soc. oec.) .Wien University.

SAS (2007) ,“Kurumsal Risk Yönetiminde En Önemli Unsurlar: Performans Yönetimi ve http://www.sas.com/offices/europe/turkey/news/pressreleases/june2007/01.htm l/ 09.07.2010. Yasal Düzenlemeler”,

TARLİNG, Roger (2009), “Statistical Modelling for Social Researchers: Principles and practice”, Taylor & Francis e-Library. New York.

TAŞÇI, İlker (2006), “Bankacılıkta Kredi Riski Yönetimi Bir Karşılaştırma: Türkiye- Japonya Örneği”, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü Bankacılık Ana Bilim Dalı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.

TİLLİNGHAST-TOWERS PERRİN SURVEY Management: Trends and Emerging Practices”, An ERM Update on the Global Insurance Industry. (2006), “Enterprise Risk,

WEERTHOF, R. A. Van De (2001), “Risk Yönetimi Tepeden Başlar”, Activeline, Mayıs Sayısı,1-4. İstanbul.

http://www.bumko.gov.tr /30.02.2010

www.tbb.org.tr/07.09.2010 NOTLAR

KRY’nin faydaları ile ilgili maddeler belirtilen kaynaklardan derlenmiş ve bir araya getirilmiştir.

7th Annual Global CEO Survey ile ilgili bilgilere http://www.pwc.com/gx/en/ceo

survey/2010-assets/US-CEO-Survey.pdf adresinden ulaşabilirsiniz.08.10.2010.

Marsh (Marsh Mercer Kroll Guy Carpenter Oliver Wyman) KRY ile ilgili raporun

tümüne www.global.marsh.com adresinden ulaşılabilir.

SAS Institute ilgili daha geniş bilgi için bkz, http://www.sas.com/solutions/riskmgmt/

02010(Poduct&Solutions/Risk Management).

Institute of Internal Auditors’a üye olan ülkeler Arjantin, Avustralya, Avusturya,

Belçika, Brezilya, Bulgaristan,Çin, Tayvan, Çek Cumhuriyeti, Fransa, Almanya,

Yunanistan, Endonezya, İsrail, İtalya, Japonya, Kore, Malezya, Meksika, Fas, Hollanda,

Yeni Zelanda, Norveç, Filipinler, Singapur, Güney Afrika, İspanya, İsveç, İsviçre, Tayland,

Amerika, İngiltere ve Türkiye’dir.