Stress hyperglycemia as a prognostic indicator in non-diabetic myocardial infarction patients

Hari K. Aggarwal, Tarana Gupta, Deepak Jain, H K Acharya, Ashwani Kumar
856 464

Abstract


Abstract

Aim. The present study aims to find out prognostic importance of stress hyperglycemia and incidence of various complications in patients of Acute myocardial infarction (MI) without diabetes mellitus. Method. We studied 50 patients admitted with acute MI without previous diabetes mellitus. Blood glucose level were estimated at time of admission and regularly thereafter. Glycosylated hemoglobin was estimated at the time of admission to rule out diabetes. Based on the blood glucose level at time of admission, patients in the study were divided into two groups i.e. Group A (patients with blood glucose level <140 mg/dL) and group B (patients with blood glucose level ≥140 mg/dL). Incidence of various complications of MI and mortality was compared between two groups. Results. Incidence of heart failure in group B patients was 52% as compared to group A patients with 36% incidence (p value <0.05). Incidence of arrythmias and heart block in group B patients was 24% and 28% respectively where in group A patients was 12% and 12% respectively (p value <0.05). Mortality rate was 20% in group B patients compared to group A patients (4%)(p value <0.05). Conclusion. Stress hyperglycemia is common in patients of acute myocardial infarction. Patient with stress hyperglycemia have more adverse events including heart failure, arrhythmias, heart block, re-infarction and mortality. So it is advised that in all patients with AMI, blood glucose level should be estimated at time of admission to prognosticate and for early initiation of appropriate preventive measures.

Keywords: Myocardial infarction, heart failure, stress hyperglycemia, arrhythmia

 

Özet

Amaç. Bu çalışmanın amacı diabetes mellitusu olmayan akut myokard enfarktüsü (ME) hastalarında çeşitli komplikasyonların insidansı ve stress hipergilsemisinin prognostic öneminin saptanmasıdır. Yöntem. Bilinen diabetes mellitusu olmayan 50 akut myokard enfarktüslü hasta çalışmaya dahil edildi. Kan glukoz düzeylerine hastanın ilk başvurusunda daha sonra da düzenli olarak bakıldı. Hastanın kabülünde diyabetin ekarte edilmesi için glikolize hemoglobin bakıldı. Başlangıç glukoz düzeylerine dayanılarak hastalar 2 gruba ayrıldı. Grup A’yı kan glukoz düzeyleri <140 mg/dL olan hastalar oluştururken grup B’de kan glukoz düzeyleri ≥140 mg/dL olan hastalar yer aldı. Her iki grup ME’nin çeşitli komplikasyonları ve mortalite açısından kıyaslandı. Bulgular. Grup B’de kalp yetmezliği insidansı % 52 olarak saptanırken, grup A’da bu oran %36 olarak bulundu. (p <0.05).Grup B’deki hastalarda aritmi ve kalp bloğu insidansı sırasıyla %24 ve %28 iken grup A’da bu oranlar sırasıyla %12 ve%12 olarak bulundu (p <0.05). Grup B’deki hastalarda mortalite oranı %20, grup A’da ise %4 bulundu. (p<0.05). Sonuç. Akut miyokard enfarktüslü hastalarda stress hiperglisemisi sık rastlanılan bir durumdur. Stres hiperglisemisi olan hastalarda kalp yetmezliği, aritmi, kalp bloğu, re-enfarktüs ve mortalite gibi yan etkiler daha yüksek oranda görülmektedir. Bu nedenle akut ME’lü tüm hastalarda kabülden itibaren kan şekerinin bakılması özellikle prognozun belirlenmesi ve uygun önlemlerin bir an önce alınabilmesi için önerilmektedir.

Anahtar sözcükler: Miyokard enfarktüsü, kalp yetmezliği, stres hiperglisemisi, aritmi


Full Text:

PDF




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 License.